16.8.2015

11:04 π.μ. Posted In , , Edit This 10 Comments »
Ένα χρόνο μετά, όλο το άγχος και η στεναχώρια έφυγαν, η σιγουριά επέστρεψε και είμαι τόσο ευτυχισμένη!
Τοποθετήθηκα σε κοντινή πόλη από το σπίτι μου, στο σχολείο που πήγα κι εγώ ως μαθήτρια. 
Μένω πλέον στο σπίτι μου (το οποίο κάθε μέρα θέλω να αλλάζω, να το καλυτερεύω), πήγαμε τα ταξίδια μας στην Αυστρία και τη Χίο, υιοθετήσαμε κι ένα σκυλάκι από τη φιλοζωική. Αν μπορούσα, θα σταμάταγα το χρόνο εδώ, να ζήσω για πάντα έτσι: οι γονείς μου είναι καλά, περνάω τέλεια με το Γιώργο και με τους φίλους μας.
Αν και δε θέλω να τελειώσει το καλοκαίρι, ανυπομονώ να δω τους συναδέλφους που θα έχω (ευτυχώς δεν έχει μείνει κανένας από τους παλιούς μου δασκάλους στο σχολείο, θα ήταν πολύ περίεργο), ποια τάξη θα έχω, πώς θα είναι ο χειμώνας με το Neville μπροστά από το τζάκι!
Ο Neville είναι ένας μπαστραδάκος 9 κιλών, είναι 1 έτους και ΤΡΕΛΟΟΟΟΟΟΣ! Από τη φιλοζωική μας είπαν ότι πρέπει να τον είχε αρχικά κάποια οικογένεια, γιατί γνωρίζει το "μη". Μετά ίσως τον παράτησαν, τον φιλοξένησε μια φοιτήτρια για 1 μήνα και μετά άλλη μια φοιτήτρια για 1 ακόμα μήνα. Η τέταρτη οικογένειά του είμαστε εμείς, και γι'αυτό ίσως να είχε λίγα θεματάκια αποχωρισμού. Τελικά, πέρα από 2 θεματάκια - το ότι ουρλιάζει σαν τρελός όταν βλέπει σκύλο ή γάτα και το ότι θέλει να δαγκώνει για παιχνίδι - είναι ένας τέλειος σκυλάκος! 
με τη Bella του αδερφού μου
Υπάκουος, λατρεύει τους ανθρώπους, μαθαίνει γρήγορα, είναι πολύ παιχνιδιάρης, δεν κάνει καθόλου ζημιές στο σπίτι. Με το δάγκωμα έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο. Τώρα, 2 μήνες μετά τη στείρωση, ελπίζουμε να ηρεμήσει και με τα σκυλιά και τις γάτες. Είναι πανέμορφος και χαζόσκυλος!
με τη Meli και τη Bella

31.12.2010

10:21 π.μ. Posted In , Edit This 6 Comments »
Έζησα με το σκύλο μου τα μισά χρόνια της ζωής μου, 13. Τον είχα βρει αδέσποτο στη γειτονιά μου και ήταν τόσο μικρούλης που αρχικά νόμιζα ότι ήταν γατάκι. Τελικά το "γατάκι" έγινε ένα θηρίο που έτρωγε ότι έβρισκε μπροστά του και δε φοβόταν να τα βάλει ολομόναχος με 5 σκύλους μεγαλύτερούς του.
Παίζαμε μαζί. Μου έκανε την καλύτερη παρέα όταν ήμουν στεναχωρημένη και όταν ήμουν μόνη στο σπίτι.
Και πριν 1 μήνα μας είπε ο γιατρός ότι είχε λέμφωμα. Είχε γεμίσει όγκους, και ακόμα και όταν πονούσε, σηκωνόταν για βόλτα, γάβγιζε σε άλλα σκυλιά και έτρωγε σαν λιγούρης. Όταν πονούσε ξάπλωνα δίπλα του και τον χάιδευα και με κοίταζε στα μάτια σα να καταλάβαινε τα πάντα. Πριν φύγω τον χαιρέτησα και ήξερα ότι μπορεί να μην τον ξανάβλεπα. Στις 26 του μήνα του έκαναν ευθανασία για να μην πονάει άλλο και ήταν όλοι μαζί του, αλλά εγώ δεν ήμουν. Μακάρι να μπορούσα να είμαι εδώ και να του κάνω παρέα, αλλά και πάλι πιστεύω πως ήξερε πόσο τον αγαπούσα και πόσο άδειο μου φαίνεται το σπίτι χωρίς αυτόν. Θα ήθελα τόσο πολύ να ζούσε ακόμα 13 χρόνια, δεν είναι το ίδιο χωρίς αυτόν και μου λείπει τόσο πολύ.
Μακάρι να μπορούσα να δείξω σε όλους πόσο τέλειος και αστείος ήταν, αλλά το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να θυμάμαι τη φάτσα του όταν είχε μπει στην ψησταριά και είχε γεμίσει στάχτες και μόλις με είδε *poker face*! Και να ευχαριστήσω την τύχη μου που, αν και ήμουν μακριά, έτυχε να είμαι με το μοναδικό άτομο που θα μπορούσε να με κάνει να νιώθω πιο ήρεμη που έχασα τον Quark.



29.8.2010

4:00 μ.μ. Posted In , , Edit This 4 Comments »
Στο χθεσινό ποστ μου έβαλα το βιντεάκι με το γατάκι μου τρώει και κάνει γιαμ γιαμ. Λίγο αργότερα βγήκα στην αυλή με το σκύλο μου και ανακάλυψε δύο γατάκια. Αφού τον μάζεψα για να μην τα διαμελίσει, τους έδωσα ότι είχε απομείνει από το σουφλέ. Το ένα ήταν κουλ και δεν πεινούσε πολύ. Το άλλο όμως έκανε γιαμ γιαμ και έφαγε δύο κομμάτια σουφλέ! Έμεινα στην αυλή όλο το μεσημέρι γιατί ζάχαρή έβρεχε σε όποιον ήταν δίπλα του, ουράνια τόξα έβγαιναν από τα μάτια του και μια υπνωτιστική μουσική έπαιζε από το στόμα του. Ήταν τόσο γλυκούλι!
Τώρα αράζουν στην αυλή μας σαν βασιλιάδες.

Έφτιαξα ένα βιντεάκι με τις περιπέτειές τους και, αν ακούσετε προσεκτικά, θα ακούσετε το μιαμ μιαμ που κάνει το γατάκι όταν τρώει!

4.4.2010

9:59 μ.μ. Posted In , Edit This 3 Comments »
Φωτογραφίες από τον προηγούμενο μήνα. Το γουρούνι μου είναι καλύτερα από ποτέ. Έχει γίνει τόσο καλά που δεν το πιστεύουμε. Του ξαναβγήκε το τρίχωμα, τρέχει, έχει απίστευτη δύναμη και κάνει συνέχεια πονηριές για να πηγαίνει βόλτα!


3.12.2009

5:18 μ.μ. Posted In , Edit This 1 Comment »
Διάλειμμα από τα Χριστουγεννιάτικα γιατί θέλω να βάλω φωτογραφίες από το καμάρι μου όταν ήταν πιο μικρούλης και πήγαινε μεγάλες βόλτες και έπαιζε μαζί μας.



31.10.2009

9:29 μ.μ. Posted In , Edit This 9 Comments »

Αυτή η βδομάδα ήταν πολύ άσχημη γιατί έμαθα ότι ο σκύλος μου έχει καλαζάρ. Ευτυχώς που αλλάξαμε γιατρό και ο καινούριος το βρήκε. Χάρηκα όμως πάρα πολύ γιατί το προλάβαμε και δεν έχει ακόμα πλήξει τα όργανά του. Αρχίσαμε θεραπεία και θα γίνει καλά το σκυλάκι μου, θα τον έχω κοντά μου για λίγα χρόνια ακόμα. Ο πιο όμορφος και αστείος σκύλος του κόσμου!
Αν κάποιος σας έχει εμπειρία από αυτή την ασθένεια και έχει καμια συμβουλή θα ήθελα να μου την πει, οτιδήποτε.


19.7.2009

8:16 π.μ. Posted In , Edit This 8 Comments »
μια φωτογραφία από τα παλιά

Τους τελευταίους μήνες, από το χειμώνα και μετά, ο σκύλος μου έχει πέσει πολύ. Είναι 12 χρονών και θα έπρεπε να το περιμένω, αλλά ποτέ δεν ήθελα να σκέφτομαι ότι κάποτε θα τον χάσω. Ακόμα δεν θέλω να σκέφτομαι κάτι τέτοιο. Άρχισε να μην έχει τόση δύναμη στα ποδαράκια του και έκεί που πέρναγε όλη την ημέρα σκαρφαλωμένος στη σκεπή του σπιτιού του, τώρα δεν μπορεί με τίποτα να πηδήξει τόσο ψηλά. Αρχίσαμε να του δίνουμε ένα σωρό βιταμίνες και γενικά έχει γίνει σχεδόν όπως πριν, δυνατός, χαρουμενος και χαζούλης!

Μέχρι την Πέμπτη το απόγευμα που βγήκα έξω και τον βρήκα μέσα στα αίματα. Στην αρχή δε μπορούσα να καταλάβω από που έβγαινε όλο αυτό το αίμα. Μετά είδα ότι ήταν από τη μύτη του. Έπαθα σοκ και, αν και τον έβλεπα να μην πονάει καθόλου, άρχισα να κλαίω. Πήρα το γιατρό τηλέφωνο και με τρόμαξε τόσο πολύ... Τελικά ήρθε, τον είδε (με κίνδυνο της ζωής του, ο σκύλος μου δεν είναι και πολύ φιλικός με μερικούς ανθρώπους-γιατρούς χεχε!), και τώρα έχουμε αρχίσει θεραπεία για ερλιχίωση. Αν σκεφτούμε ότι έχει θανατηφόρα ασθένεια, είναι πολύ καλά, άρχισε κιόλας να γαβγίζει, που είχαμε ξεχάσει τη φωνή του. Το ήξερα ότι κάτι κακό θα γινόταν αυτό το καλοκαίρι, αλλά θα πέθαινα κι εγώ από τη στεναχώρια μου αν πάθαινε κάτι. Ευτυχώς είναι δυνατό το γουρούνι μου,δεν καταλαβαίνει τίποτα. Είναι το καλύτερο σκυλάκι του κόσμου και χαίρομαι όταν τον βλέπω να με κοιτάζει και να γελάει σαν ηλίθιο!

28.5.2008

10:10 π.μ. Posted In , Edit This 6 Comments »

16.1.2008

9:57 μ.μ. Posted In , Edit This 2 Comments »
Τεμπελόσκυλο!

8/11/2007

7:25 μ.μ. Posted In , , Edit This 4 Comments »
Τρέχω και δε φτάνω.Επιτέλους με έπιασε το πνεύμα των χριστουγέννων,που υπό φυσιολογικές συνθήκες με πιάνει την 1η Οκτωβρίου.Φτιάχνω κάρτες,κηροπήγια και ότι άλλο μου έρχεται στο μυαλό.Μέχρι να τα εκθέσω σε αυτό το καλλιτεχνικό blog :p,παραθέτω πρόσφατες φωτογραφίες από το σκύλαρό μου,έτσι,για να μη μένει παραπονεμένος.



27/7/2007

9:57 μ.μ. Posted In , Edit This 0 Comments »
Μήπως έχω καιρό να βάλω φωτογραφία του σκύλου μου;Νομίζω πως ναι.Και νομίζω πως αυτή είναι η αγαπημένη μου (ο Quark μαζί με τον αδερφό μου).

14/7/2007

12:13 μ.μ. Posted In , Edit This 0 Comments »

Ο παππούς μου έλεγε μία ιστορία στον μπαμπά μου,όταν ήταν μικρός.

"Όταν ο θεός άρχισε να φτιάχνει τους ανθρώπους,τους έφτιαχνε πλάθοντας λάσπη με τα χέρια του.Κάποια στιγμή κουράστηκε και συνέχισε να φτιάχνει τους ανθρώπους με τον κώλο.Γι'αυτό είναι έτσι μερικοί άχρηστοι άνθρωποι".


Τέτοιοι είναι όλοι αυτοί οι εμπρηστές που βάζουν φωτιά χωρίς να σκέφτονται τίποτ'άλλο πέρα από τους εαυτούς τους και τις πολυκατοικίες που θα χτίσουν.

23/5/007

2:17 μ.μ. Posted In , Edit This 0 Comments »
Ο σκύλος μου για μια ακόμα φορά.

29/4/2007 - quark

8:42 μ.μ. Posted In , Edit This 0 Comments »
Το τεμπελόσκυλό μου

18/3/2007 - Ο σκύλος μου

7:53 μ.μ. Posted In , , Edit This 0 Comments »


Ο σκύλος μου,ένα γουρούνι σχεδόν 10 χρονών.Τον βρήκα όταν ήταν πολύ μικρούλης,και στην αρχή, από μακριά, νόμισα ότι ήταν γατάκι...Του αρέσει να τρώει μακαρονάκι κοφτό,αλλά δεν έχει πρόβλημα και με οτιδήποτε άλλο...
Φοβάται τους αχινούς...
Όταν είναι μόνος του,μπαίνει στο σπίτι του,γυρίζει ανάσκελα και χτυπιέται σαν τρελός.
Όταν ανακαλύπτει ότι τον κοιτάζουμε,βγαίνει αμέσως έξω και κάνει τον σοβαρό...
Κάθε φορά που περνάει μία μέλισσα από μπροστά του,προσπαθεί να τη δαγκώσει.Μια φορά τα κατάφερε.Η μέλισσα τον τσίμπησε και η μουσούδα του έγινε διπλάσια...
Όταν ήταν μικρός,έμπαινε μέσα στους θάμνους που είχαμε στην αυλή μας και μέσα σε λίγα λεπτά έμενε μόνο το κοτσάνι..
Είχε βρει κάποτε στο δρόμο ένα σαπούνι και το έφαγε...
Όταν κάνει μια ζημιά,σκύβει το κεφάλι και σε κοιτάζει σαν να είναι ο πιο λυπημένος και μετανιωμένος σκύλος στον κόσμο...
Ένα βράδυ τον βρήκα ανέβασμένο στην ψησταριά του μπάρμπεκιου,ολόκληρο μέσα στις στάχτες...
Είναι το καλύτερο σκυλί του κόσμου και τον λένε Quark...
Παλαιότερες αναρτήσεις