1.1.2012
7:13 μ.μ. Posted In ιστορίες μου αμαρτίες μου , ταινίες , say whaaaa Edit This 7 Comments »
Άρα κρατάω μόνο τα καλά.
Μέσα στο 2011 έκανα ταξίδια. Πολυήμερα και μονοήμερα, στο εξωτερικό και μέσα στην Ελλάδα. Είδα αρχαιολογικούς χώρους, πανέμορφα πάρκα, χιόνι μπόλικο, αρχαίο θέατρο, παλιούς φίλους... Γνώρισα ανθρώπους, έκανα πολύ καλούς και αστείους φίλους, έχασα παλιούς φίλους... Και έμαθα λίγο καλύτερα να ξεχωρίζω τους ανθρώπους που αξίζουν. Μερικές φορές θεωρούμε ότι κάποιος είναι καλός μας φίλος, ότι ενδιαφέρεται για μας, είναι καλός μαζί μας. Κι όλα αυτά μόνο και μόνο επειδή δεν έχουμε μάθει ποτέ πώς είναι πραγματικά να ενδιαφέρονται για εμάς και δεν πιστεύουμε ότι αξίζουμε περισσότερα. Όταν όμως περνάμε κάτι άσχημο και βλέπουμε ποιος θα πει έστω και μια καλή κουβέντα και ποιος όχι, αρχίζουν και ξεκαθαρίζουν όλα. Κι όταν μπαίνει ένας άνθρωπος στη ζωή μας που πραγματικά ενδιαφέρεται και μας δίνει πράγματα, τότε καταλαβαίνουμε ότι κάποιοι άλλοι άνθρωποι πρέπει να φύγουν από δίπλα μας.
Αυτό έκανα φέτος. Άλλαξα λίγο αυτούς που με περιτριγυρίζουν. Όχι ότι έχω τελειώσει με αυτή τη δουλειά. Άλλα έγινε καλό ξεκαθάρισμα και θα ακολουθήσει κι άλλο αν χρειαστεί. Προς το παρόν είμαι πάρα πολύ καλά έτσι όπως είμαι. Για την ακρίβεια είμαι καλύτερα από ποτέ και ελπίζω όλοι σας να είστε στην ίδια φάση.
Δε θα υπάρξει ποτέ μια χρονιά μόνο με χαρές, αλλά μπορούμε εμείς οι ίδιοι να κάνουμε το 2012 να είναι μια πανέμορφη χρονιά!!
14.12.2011
8:35 μ.μ. Posted In ιστορίες μου αμαρτίες μου , σχολείο , say whaaaa Edit This 11 Comments »
* Τον τελευταίο καιρό είμαι τόσο ευτυχισμένη που δεν έχω μυαλό να κάνω τίποτα. Νομίζω πως ποτέ ξανά δεν ήμουν τόσο χαρούμενη.
* Με όσα έγιναν, τώρα που πρέπει να κάνουμε εμείς πολλές από τις εξωτερικές δουλειές του σπιτιού καταλαβαίνω πόσο δύσκολο και κουραστικό είναι να είσαι μεγάλος. Ήμουν πολύ κακομαθημένη τόσο καιρό, τα έκανε όλα ο μπαμπάς μου... Και δεν το καταλάβαινα...
* Ήρθαν εχτές ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ τα βιβλία!!! Έπρεπε να έρθουν Χριστούγεννα για να έχουμε βιβλία, αν είναι δυνατόν. Δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα έβλεπα παιδιά και δασκάλους να χοροπηδάνε από χαρά στους διαδρόμους του σχολείου. Το είδα κι αυτό στη ζωή μου!
* Έλαβα μια κάρτα κι ένα γούρι από την υπέροχη Αχτίδα. Είχα τόσο καιρό να πάρω κάτι με το ταχυδρομίο, που χάρηκα πριν καν ανοίξω το φάκελο. Ευχαριστώ Αχτιδούλα, είσαι καταπληκτική!!!
* Πέρασα τόσο ωραία όταν γιόρτασα τη γιορτή μου αλλά και όταν πήγα στο σχολείο. Τα παιδιά είχαν κρυφτεί κάτω απ'τα θρανία, βγήκαν και είπαν όλα μαζί ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΥΡΙΑ! και μετά έτρεξαν πάνω μου, με αγκάλιασαν και με κόλλησαν στον τοίχο από τη φόρα που είχαν πάρει. Είναι η δεύτερη φορά που μου έκαναν ομαδική αγκαλιά και είναι πολύ ωραία! Τελικά είναι όντως η αγαπημένη μου τάξη ως τώρα.
* Πήρα για πρώτη φορά λουλούδια (πέρα από μαθητές) και ήταν τόσο όμορφο συναίσθημα! Δεν το καταλαβαίνεις πόσο όμορφο είναι όταν το βλέπεις στις ταινίες, έναν άντρα να προσφέρει λουλούδια σε μια γυναίκα... Και νιώθω όντως τελικά ότι ζω σε μια ταινία. Τι ωραία!
* Με όσα έγιναν, τώρα που πρέπει να κάνουμε εμείς πολλές από τις εξωτερικές δουλειές του σπιτιού καταλαβαίνω πόσο δύσκολο και κουραστικό είναι να είσαι μεγάλος. Ήμουν πολύ κακομαθημένη τόσο καιρό, τα έκανε όλα ο μπαμπάς μου... Και δεν το καταλάβαινα...
* Ήρθαν εχτές ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ τα βιβλία!!! Έπρεπε να έρθουν Χριστούγεννα για να έχουμε βιβλία, αν είναι δυνατόν. Δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα έβλεπα παιδιά και δασκάλους να χοροπηδάνε από χαρά στους διαδρόμους του σχολείου. Το είδα κι αυτό στη ζωή μου!
* Έλαβα μια κάρτα κι ένα γούρι από την υπέροχη Αχτίδα. Είχα τόσο καιρό να πάρω κάτι με το ταχυδρομίο, που χάρηκα πριν καν ανοίξω το φάκελο. Ευχαριστώ Αχτιδούλα, είσαι καταπληκτική!!!
* Πέρασα τόσο ωραία όταν γιόρτασα τη γιορτή μου αλλά και όταν πήγα στο σχολείο. Τα παιδιά είχαν κρυφτεί κάτω απ'τα θρανία, βγήκαν και είπαν όλα μαζί ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΥΡΙΑ! και μετά έτρεξαν πάνω μου, με αγκάλιασαν και με κόλλησαν στον τοίχο από τη φόρα που είχαν πάρει. Είναι η δεύτερη φορά που μου έκαναν ομαδική αγκαλιά και είναι πολύ ωραία! Τελικά είναι όντως η αγαπημένη μου τάξη ως τώρα.
* Πήρα για πρώτη φορά λουλούδια (πέρα από μαθητές) και ήταν τόσο όμορφο συναίσθημα! Δεν το καταλαβαίνεις πόσο όμορφο είναι όταν το βλέπεις στις ταινίες, έναν άντρα να προσφέρει λουλούδια σε μια γυναίκα... Και νιώθω όντως τελικά ότι ζω σε μια ταινία. Τι ωραία!
9.11.2011
7:36 μ.μ. Posted In ιστορίες μου αμαρτίες μου , ταινίες , χριστούγεννα , say whaaaa Edit This 4 Comments »
Εχτές άκουσα το πρώτο χριστουγεννιάτικο τραγούδι στο ραδιόφωνο καθώς πήγαινα στο νοσοκομείο να δω το μπαμπά μου. Όπως όλοι μπορούν να μαντέψουν, ήταν το Last Christmas. Όπως επίσης όλοι μπορούν να μαντέψουν, το άκουσα όλο, με ένα τεράστιο χαμόγελο, κι ας είχε ήλιο.
Τα 2 προηγούμενα χριστούγεννα δεν τα έζησα. Φέτος θα είναι τα καλύτερα χριστούγεννα!!!!! Κρατιέμαι να μη στολίσω δέντρο από τώρα!
31.7.2011
12:12 μ.μ. Posted In ιστορίες μου αμαρτίες μου , say whaaaa Edit This 4 Comments »
Ξέρω, είναι βαριά συζήτηση για καλοκαίρι. Ακόμα και για μένα που την κάνω. Δεν είμαι καν σε αυτή τη φάση, αλλά πραγματικά, αν δεν το έχεις ζήσει αυτό, τότε δεν έχεις αγαπήσει και πληγωθεί.
Και αν έχεις αγαπήσει αλλά δεν έχεις πληγωθεί, είσαι πολύ τυχερός. Αλλά αν απλά δεν έχεις αγαπήσει, τότε λείπει το πιο σημαντικό πράγμα απ'τη ζωή σου.
Εγώ το έχω ζήσει και δε θα το έλεγα καλύτερα από την Cassie. Γιατί, όταν είσαι μόνος σου (ακόμα κι αν χαίρεσαι που είσαι μόνος σου) δε μπορείς να θυμηθείς ακριβώς πώς ήταν να είσαι απολύτως ευτυχισμένος, πώς ήταν να νιώθεις πως είσαι ολόκληρος κι όχι μισός.
(ακόμα κι αν έκανες λάθος τότε, αν δεν ήταν αυτός ο σωστός άνθρωπος, εσύ το ένιωθες)
Αλλά όλα τα πράγματα έρχονται με τον καιρό τους!
23.7.2011
10:39 μ.μ. Posted In ιστορίες μου αμαρτίες μου , say whaaaa Edit This 3 Comments »
Εσείς που πηγαίνετε Επίδαυρο και βγάζετε φωτογραφίες με φλας, πάνω στην κορύφωση του δράματος for fuck's sake, την ώρα που έχουν πέσει τα φώτα και ο πρωταγωνιστής δίνει τον καλύτερό του εαυτό και ο κόσμος έχει βυθιστεί σε αυτό τον φανταστικό κόσμο και νιώθει χίλια συναισθήματα... βρίσκεστε στην Επίδαυρο, όχι στο θεατράκι του χωριού... WHAT THE FUCK IS WRONG WITH YOU PEOPLE?
20.7.2011
10:07 μ.μ. Posted In ιστορίες μου αμαρτίες μου , ταινίες , say whaaaa Edit This 7 Comments »
Εσείς που πηγαίνετε στο σινεμά και μιλάτε συνεχώς, γιατί υπάρχετε? Γιατί δεν μένετε στο σπίτι σας να δείτε ποδόσφαιρο ή Next Top Model, αφού έτσι κι αλλιώς μόνο αυτά καταλαβαίνετε; Δεν ήρθα ως τον κινηματογράφο, που είναι ένα μέρος ιερό, για να ακούσω εσάς να λέτε τις μαλακίες σας και να γελάτε σαν μαλακιστήρια. Βουλώστε το ή φύγετε. Στον κινηματογράφο μέσα δε μιλάμε, ακόμα κι αν βλέπουμε μια άθλια ταινία, που την έχουμε δει άλλες 1000 φορές. Ακόμα κι αν οι γύρω μας είναι κουφοί. Ακόμα κι αν είμαστε μόνοι μας στην αίθουσα. ΔΕ ΜΙΛΑΜΕ. Και αν η ταινία είναι αριστούργημα, τότε δεν τρώμε ούτε ποπ κορν.
Επίσης, εσείς που θέλετε ντε και καλά να μου πείτε πώς τελειώνει μια ταινία που δεν έχω δει, ή τι γίνεται σε ένα βιβλίο που διαβάζω, ακόμα και όταν σας ζητάω να μην το κάνετε. Ναι, σε σένα μιλάω, ξέρεις ποιος είσαι φιλαράκι, γιατί είσαι τόσο σπασαρχίδης;
Επίσης, εσείς που θέλετε ντε και καλά να μου πείτε πώς τελειώνει μια ταινία που δεν έχω δει, ή τι γίνεται σε ένα βιβλίο που διαβάζω, ακόμα και όταν σας ζητάω να μην το κάνετε. Ναι, σε σένα μιλάω, ξέρεις ποιος είσαι φιλαράκι, γιατί είσαι τόσο σπασαρχίδης;





























