18.5.2015

9:06 μ.μ. Posted In , Edit This 6 Comments »
Χρόνια και ζαμάνια...

Χάθηκα και το ξέχασα το blogάκι μου. Ο πατέρας μου έκανε 2 απανωτές εγχειρήσεις, όλα είναι αρκετά καλά.

Αλλά δε θέλω να γράψω για όσα συμβαίνουν όλον αυτό τον καιρό, είναι πολλά, κουραστικά και θέλω μόνο να τα ξεχάσω. Αυτό που μπήκα να γράψω είναι πως σήμερα γνώρισα τη μάνα της Κάρυ, ξέρετε, του βιβλίου του Stephen King. Εντάξει, είναι υπερβολή αυτός ο χαρακτηρισμός, αλλά η ιστορία μοιάζει με του βιβλίου, χωρίς φυσικά (ελπίζω!) το μεταφυσικό στοιχείο. 
Έρχεται που λέτε μια μαμά να μου μιλήσει, την οποία ήξερα ήδη, αλλά όχι τόσο "καλά" όσο την έμαθα. Η κόρη της πανέξυπνη, μαζεμένη, καλό κορίτσι, αλλά και το κορίτσι που πολλοί δε συμπαθούν, με τα λιγδωμένα μαλλιά και το κόλλημα να αφιερώνει όλες τις ελεύθερες εργασίες που μου φέρνουν τα παιδιά, σε άγιους και αγίες (προφανέστατα όχι με τη θέλησή της).
Η μαμά της λοιπόν ήθελε να μου μιλήσει ιδιαιτέρως, αλλά η μαθήτρια δεν έφευγε με τίποτα, ήταν η πρώτη φορά που την είδα έτσι θαρραλέα, με σφιγμένα χείλη, μουλαρωμένη. Ήθελε να είναι εκεί για να ελέγχει τι θα μου πει η μαμά της. Και η μαμά αυτής της πολύ καλής μαθήτριας, με πληροφόρησε ότι η κόρη της έχει αλλάξει, γιατί δε θέλει πια να διαβάζει πριν τα αγγλικά, αλλά μετά, κλείνεται στο δωμάτιό της και ακούει μουσική από τα ακουστικά και ότι μια φίλη της την παρασέρνει και κοιτάζουν αγόρια... Η δε στάση της μαμάς ήταν σα να έβλεπα έναν άνθρωπο που το παιδί του έπεσε στα ναρκωτικά ή ξέρω και 'γω τι άλλο.. Αγχωμένη, τρελαμένη. Της είπα ότι δεν είχε αλλάξει καθόλου η επίδοσή της ή η συμπεριφορά της και να την αφήνει να ξεκουράζεται και να έχει το χώρο της. Εκείνη εκεί, να τρέμει. Και κατανοώ το ότι αγχώνεται για το παιδί της, αλλά είναι ένα παιδί υπόδειγμα και επίσης, ένα κορίτσι που αδιαθέτησε από την Δ' δημοτικού. Άρα μπαίνει πολύ πιο νωρίς στην εφηβεία. Πολλές άλλες μαμάδες θα ήθελαν να έχουν ένα τέτοιο παιδί, που, αν και στην εφηβεία, είναι ακόμα τόσο καλό σε όλα του... Και το λυπήθηκα τόσο αυτό το κορίτσι, που έφτασε στα όριά του και της φώναξε κλαίγοντας μέσα στο γραφείο. Και 3 δασκάλες που έτυχε να είμαστε μέσα, θέλαμε να πούμε στη μαμά πως έχει άδικο και να μη το πιέζει το παιδί και ότι θα το "χάσει" έτσι όπως πάει, αλλά να πρέπει να το πούμε και με τακτ. Ουφ, είχε ή δεν είχει δίκιο η Κάρυ με όσα έκανε; Είχε.

1.9.2012

12:15 π.μ. Posted In , Edit This 4 Comments »
Φέτος το καλοκαίρι...
Τελείωσα αυτό το βιβλίο.Ήταν πάρα πολύ καλό, τρομακτικότατο και πολύ συγκινητικό. Ειδικά όταν κάποιος διαβάσει την εισαγωγή (αλλά στο τέλος! Δεν καταλαβαίνω γιατί βάζουν τόσα spoilers στην εισαγωγή) που λέει ότι την ιστορία την εμπνεύστηκε ο Stephen King από πραγματικά γεγονότα που έτυχαν ή παραλίγο να τύχουν στα δικά του παιδιά

Επίσης διάβασα αυτή τη συλλογή, που είναι πολύ καλή πραγματικά, κι ας γράφτηκε το 2010! Ο Stephen King συνεχίζει να παράγει καταπληκτικά διηγήματα, ακόμα και τώρα. Οι ιστορίες δε μοιάζουν και τόσο με τις συνηθισμένες του. Έχουν ένα ιδιαίτερο βάθος και ταυτόχρονα κατατρομάζουν την ψυχή σου. Δε μπορούσα να το αφήσω κάτω! Και, παράξενο, μου έφεραν για πρώτη φορά εδώ και καιρό στο νου την κάθαρση.
Αμέσως μετά αγόρασα αυτό, σε μια βόλτα μας στη Χίο. Επειδή είχα εντυπωσιαστεί από το Τριανταφυλλάκι κτλ, και επειδή η σύνοψη του βιβλίου ήταν ενδιαφέρουσα (μια σημερινή έφηβη "έρχεται σε επαφή" με μια έφηβη του καιρού της Γαλλικής επανάστασης), είχα πολλές ελπίδες. Κι όμως ήταν φρούδες. Η ιστορία δεν ήταν εντελώς ανούσια και χωρίς ενδιαφέρον ας πούμε, αλλά η γραφή ήταν ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ. Το διάβασα, γιατί σπάνια αφήνω τον εαυτό μου να παρατήσει ένα βιβλίο, αλλά με βασάνισαν οι υπερβολικά μικρές προτάσεις της. Προφανώς πίστεψε ότι με τις μικρές προτάσεις θα έδινε την εντύπωση πως πραγματικά αφηγούνταν την ιστορία ένα οργισμένο ροκ νιάτο. Αλλά όχι. Απέτυχε. Κάθε σελίδα. Κουραστικό.
 Μετά είπα να ξαναξεκινήσω τον Πέμπτο Μαύρο Πύργο, γιατί μου είχε λέιψει. Διάβασα το 1/3 και πραγματικά το διασκέδασα. Με περιμένει να τον τελειώσω.

 Μετά όμως είχα μια κουβέντα για το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ και πήγα και το αγόρασα. Το είχα διαβάσει το καλοκαίρι πριν την Α' Γυμνασίου, την πετσοκομμένη έκδοση, που δεν είχε τα σεξουαλικά σχόλια της Άννας κτλ. Τώρα πήρα την ολοκληρωμένη έκδοση. Ήταν τόσο διαφορετικό απ'όσο θυμόμουν. Το διάβασα πολύ γρήγορα, είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Δεν παύει να είναι το ημερολόγιο μιας έφηβης με ενδιαφέρον για ένα αγόρι και συναισθηματικά ξεσπάσματα, αλλά είναι ένα έργο που είμαστε τυχεροί που διασώθηκε. Και, αν και ήξερα το τέλος, όταν το βιβλίο τελείωσε, τσάκισε την καρδιά μου. Παρακολούθησα καπάκι και μια εκπομπή με την κοπέλα που τους έκρυβε και έψαξα για φωτογραφίες τους και ήθελα μόνο να κλάψω.

Και συνεχίζω!


17.5.2012

11:10 μ.μ. Posted In , , Edit This 7 Comments »
Τα λεφτά απουσιάζουν από τον λογαριασμό μου. Ποτέ πριν δεν είχα τέτοιο πρόβλημα, όσα χρόνια δουλεύω. 
Το επαγγελματικό μέλλον μου είναι αβέβαιο. 100%. 


Αλλά είμαι τόσο χαρούμενη. Έχω μια τέλεια τάξη, 12χρονα παιδιά που τα νιώθω σαν φίλους μου. Θα φύγουν σε ένα μήνα, αλλά δεν πειράζει. 
Και έχω και πολλούς σημαντικούς ανθρώπους γύρω μου. Έχω βρει αυτό που χρειάζομαι και, για πρώτη φορά στη ζωή μου, περνάω πραγματικά γεμάτη ζωή. Κάνω πράγματα που δεν έκανα ποτέ, απλά αλλά υπέροχα. 
Και περιμένω το καλοκαίρι πώς και πώς. Να μαγειρεύουμε, να καθόμαστε ξύπνιοι ως αργά και να ακούμε τα τριζόνια, να μυρίζουν τα λουλούδια το πρωί και τα ξερά χόρτα, να φτιάχνουμε χυμούς στον αποχυμωτή, να διαβάζω Stephen King και να φτιάχνω το σπίτι μου, να το βλέπω να ολοκληρώνεται. 


Τι όμορφα που έρχονται τα πράγματα μερικές φορές. Περνάς για κάμποσο σκατά και μετά έρχεται κάποιος που εκπληρώνει όλες τις επιθυμίες σου, ακόμα και αυτές που δεν ήξερες ότι είχες.

22.11.2010

9:27 μ.μ. Posted In Edit This 0 Comments »
Εντελώς στο άσχετο, σκεφτόμουν σήμερα ότι, μιας και θα γυρίσουν τον Πύργο σε ταινία, πόσο στεναχωριέμαι που ο Clint Eastwood δε θα μπορεί να παίξει τον Roland. Για μένα ο Roland θα είναι πάντα στο μυαλό μου σαν τον Eastwood. Ακόμα και τα χέρια του μοιάζουν με του Roland, είναι καταπληκτικό (ok, ίσως επειδή ο Roland είναι βασισμένος στον Clint :p )
!

Και ο Jared Leto θα είναι πάντα για μένα ο Eddie Dean. Πέρα από αυτούς δεν έχω
φανταστεί κανέναν άλλο (εκτός από τον Oy) αλλά δε θέλω ποτέ να αλλάξουν στο μυαλό μου τα πρόσωπα του Roland και του Eddie όπως τα έχω φανταστεί.
Μου έρχεται να τους δώσω από ένα πιστόλι με σανταλόξυλο και να τους έχω έτσι στο μυαλό μου, να μη δω ποτέ τις ταινίες για τον Μαύρο Πύργο...

Πιθανότατα κανείς από όσους διαβάζουν αυτό το blog δεν έχει διαβάσει τους Πύργους. Πού θα βρω κάποιον για να πω τον πόνο μου και να μιλάω για ώρες γι'αυτό;;;

I do not aim with my hand;
he who aims with his hand has forgotten the face of his father.
I aim with my eye.

I do not shoot with my gun;
he who shoots with his gun has forgotten the face of his father.
I shoot with my mind.

I do not kill with my gun;
he who kills with his gun has forgotten the face of his father.
I kill with my heart.

-Gunslinger's Creed

6.7.2010

2:11 μ.μ. Posted In , , Edit This 6 Comments »
Πριν λίγο καιρό με ρώτησε η Άντρια για τις ταινίες που είναι βασισμένες σε βιβλία του Stephen King και ήταν μερικές που ήρθαν στο μυαλό μου. Ήταν όμως και τόσες που ξέχασα! Γι'αυτό έγραψα εδώ ποιες θα έβλεπα εγώ, βασιζόμενη στο πόσο καλή ήταν η ταινία:

The Green Mile
Hearts in Atlantis
Cujo
Carrie
Apt Pupil
Misery
Stand By Me
The Shawhsank Redemption


...αλλά και στο πόσο τέλειο ήταν το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε η καθεμία:

Desperation
Sometimes they come back
Sorry, Right Number
Secret window
The Langoliers
Thinner
1408
Dreamcatcher
It
Dolores Claiborne
Graveyard Shift
Maximum Overdrive
Needfull Things
Pet Sematary
Rose Red
The Stand
The Tommyknockers
Christine
The Woman in the Room
Strawberry Spring
The Running Man
Children of the Corn
The Dark Half
The Shining

Πρόσφατα βγήκε και μια μίνι σειρά με 8 επεισόδια βασισμένα σε διηγήματα που βρίσκονται στη συλλογή του Nightmares and Dreamscapes, με το ίδιο όνομα. Περιέχει τα επεισόδια:
Battleground
Crouch End
Umney's Last Case
The end of the Whole Mess
The Road Virus Heads North
The Fifth Quarter
Autopsy Room Four
You Know they Got A Hell Of A Band

Εδώ θα βρείτε ολόκληρη τη λίστα με τις ταινίες που έχουν γυριστεί από τα βιβλία του.

Πάντως, όσο καλή και να είναι μια ταινία, δεν είναι ποτέ σαν το βιβλίο. Ειδικά ο τρόμος από τα βιβλία του Stephen King αλλά και ο απίστευτος τρόπος με τον οποίο τα γράφει δεν μπορεί να μεταφερθεί ούτε στο 1/1000 μέσα στις ταινίες. Γι'αυτό θα έλεγα να τα διαβάσετε. Είναι καταπληκτικά.

Σ'ευχαριστώ Λένα που μου έκανες δώρο το πρώτο μου βιβλίο Stephen King και με έκανες να τον λατρέψω! Σου χρωστάω άπειρες ώρες απόλυτης απόλαυσης και πολλές νύχτες αϋπνίας από το φόβο!


Update: και την Παρασκευή έχει την Ομίχλη, βασισμένη σε ένα πολύ καλό βιβλίο του. Ναι!

30.8.2009

11:57 π.μ. Posted In , Edit This 0 Comments »

Εχτές πήγαμε στο Public και επιτέλους βρήκα και αγόρασα τη Γέννηση του Πιστολέρο, τα πρώτα 7 κόμιξ, που είναι βασισμένα στον Μαύρο Πύργο του Stephen King. Είναι πολύ ωραίο, γιατί είναι σε μορφή βιβλίου, αντί για 7 μικρά τεύχη. Έχει χοντρό εξώφυλο και οι σελίδες είναι πολύ ωραίες. Γενικά είναι πάρα πολύ καλοφτιαγμένο και η τιμή του (20 ευρώ) είναι πολύ καλή.
Εχτές πρόλαβα να διαβάσω τα 4 πρώτα τεύχη και γενικά δεν ήταν άσχημα. Με πείραξε λιγάκι που είδα τη μορφή των προσώπων όπως την είχε φανταστεί καποιος άλλος. Αυτό ποτέ δε μου καθόταν καλά. Όταν διαβάζω κάτι και φαντάζομαι τους ήρωες κάπως, δε θέλω να τους βλέπω αλλιώς μετά. Ας πούμε, ο Άλαν, ο Κάθμπερτ, ο νεαρός Ρόλαντ, ο Κορτ, ο Στίβεν Ντεσέιν, ο Φάρσον και η Ρέα του Κόος δεν ήταν όπως τους είχα φανταστεί. Αλλά με απογοήτευσαν μόνο η Ρέα και ο Άλαν, οι υπόλοιποι ήταν μια χαρά, κι ας ήταν διαφορετικοί από τη φαντασία μου. Η Σούζαν Ντελγκάντο ήταν επίσης πολύ καλή, αν και είχα φανταστεί το πρόσωπό της λίγο πιο αθώο, ενώ την έχουν κάνει πιο... κάπως μεγάλη, κάπως πονηρή. Έτσι μου φαίνεται.
Αυτό που με απογοήτευσε ήταν το "τραγούδι" των πιστολέρο (Δε σημαδεύεις με το χέρι σου κτλ) που είναι λίγο διαφορετικά μεταφρασμένο από το βιβλίο... Μου φάνηκε βλακεία, γιατί είναι σημαντική η μετάφραση αυτών των στίχων. Η μετάφραση των κόμιξ έγινε από τον Γιώργο Μπαρουξή, ενώ των βιβλίων από τον Μιχάλη Μακρόπουλο, ενώ και τα δύο είναι από τις εκδόσεις BELL. Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος που δεν έχει καμία δικαιολογία. Χαλάει πολύ την ευχαρίστηση του διαβάσματος, γιατί αν κάτι το διάβαζες σε 7 βιβλία μεταφρασμένο με ένα συγκεκριμένο τρόπο, ε δε θα έπρεπε να το αλλάξουν.
Πάντως γενικά αξίζει να το διαβάσει κάποιος που είναι φαν του Μαύρου Πύργου.

25.7.2009

1:28 π.μ. Posted In , , Edit This 2 Comments »

Κάποια στιγμή της πολυτάραχης ζωής μου είχα πάθει μια πόρωση με τις ονειροπαγίδες. Φταίει η μεγάλη μου αγάπη στους Ινδιάνους, στα όνειρα και στο Stephen King (αλλά με απογοήτευσε η ταινία). Έβαλα λοιπόν το μπαμπά μου να κόψει χοντρό σύρμα και να το δέσει σε κύκλο και ανέλαβα εγω απο'κει και πέρα.

Για την πρώτη ονειροπαγίδα που έφτιαξα πήγα και ξήλωσα τη φόδρα από ένα προϊστορικό φουστάνι της μαμάς μου, την έκοψα σε λωρίδες και άρχισα να τυλίγω. Έβαλα και μια πολύ λεπτή κλωστή άστα να πάνε,αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν του πεταματού, γιατί είχα πολύ ωραίες χάντρες και φτερά!

Στη δεύτερη έβαλα μπορντώ DMC και αντί για φτερά, κομμάτια από τούλι.

Στην τρίτη έβαλα μόνο DMC κλωστή και χαντρούλες, με διαφορετική όμως τεχνοτροπία, αυτή που χρησιμοποιούσαν παλιά για να φτιάξουν κάτι περίεργους πίνακες.Αυτή μου αρέσει πιο πολύ, την έχω στο δωμάτιό μου ακόμα.

23.2.2009

5:27 μ.μ. Posted In Edit This 4 Comments »

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κανείς από όσους διαβάζουν τα ποστ μου που να έχει διαβάσει την εφταλογία "Ο Μαύρος Πύργος" του Stephen King.. 
Με έπιασε πάλι η "φαγούρα" μου και άρχισα να ξανακολλάω.Πολύ θα ήθελα να υπήρχαν φίλοι μου που να είχαν την ίδια αγάπη με μένα,να μέναμε κοντά και να περνάγαμε ώρες κουβεντιάζοντας για τον Ρόλαντ και την αναζήτησή του. Λένα;;; Έλα ρε Λέναααα.
Ξεκίνησα ένα "πρότζεκτ" και ίσως να έχω κάποιον  (οι σχέσεις υπάρχουν ΚΑΙ για αυτό ;p ).


Υ.Γ. Κάποια στιγμή, σύντομα, θα ακολουθήσει ποστ με ένα αλλο πρότζεκτ για όλους.

Μέχρι τότε,πολλές μέρες και ευχάριστες νύχτες για  όλους σας :)

23/3/2007 - Η αληθινή αγάπη

7:57 μ.μ. Posted In , Edit This 0 Comments »
Διαβάζοντας ξανά κάποιο βιβλίο,προσέχεις περισσότερο τις λεπτομέρειες και κάποιες όμορφες φράσεις.Αυτό είναι από το "The Dark Tower IV-Wizard And Glass" του Stephen King και είναι από τα πιο αληθινά πράγματα που έχω διαβάσει:

"Η αληθινή αγάπη, όπως οποιοδήποτε άλλο δυνατό και εθιστικό ναρκωτικό,είναι βαρετή· με το που λέγεται η ιστορία της συνάντησης και της ανακάλυψης,τα φιλιά καταντούν γρήγορα μπαγιάτικα και τα χάδια κουραστικά για όλους…εκτός,φυσικά,από αυτούς που μοιράζονται τα φιλιά,που δίνουν και παίρνουν τα χάδια ενώ κάθε ήχος και χρώμα του κόσμου μοιάζει να βαθαίνει γύρω τους.Όπως οποιοδήποτε άλλο δυνατό ναρκωτικό,η αληθινή πρώτη αγάπη δεν είναι ενδιαφέρουσα παρά μόνο για κείνους που είναι δεσμώτες της.
Και,όπως κάθε άλλο δυνατό και εθιστικό ναρκωτικό,η αληθινή πρώτη αγάπη είναι επικίνδυνη."
Παλαιότερες αναρτήσεις